Nie bój się, zaufaj Mi

Od 7 do 9 grudnia mieliśmy możliwość uczestniczenia w rekolekcjach adwentowych w naszej parafii, które poprowadził o. Janusz Siwicki, franciszkanin. Był to czas, w którym mogliśmy szczególnie pochylić się nad mądrością i pięknem Słowa Bożego, które naszą uwagę w tych dniach skupiało wokół zaufania Panu Bogu. Wzorem tego zaufania dla nas jest przykład Maryi i Józefa. Ojciec Janusz zachęcał nas, abyśmy zobaczyli siebie w świetle tego Słowa. W końcu żyjąc w czasach kryzysu zaufania drugiej osobie, najczęściej to sobie samym ufamy najbardziej. Ten kryzys zaufania przekłada się także na nasze życie duchowe, czyli na naszą relację z Panem Bogiem.

Czas Adwentu jest takim szczególnym czasem, gdy właśnie wzorem nawoływania św. Jana: „Przygotujcie drogę Panu, dla niego prostujcie ścieżki”, możemy bardziej zaufać Słowu Bożemu. Słowu, które przecież kieruje do nas sam Bóg. Wielu z nas uczestniczy w niedzielnej Eucharystii, podejmuje różne praktyki religijne, stara się być sprawiedliwym wobec Boga
i innych ludzi, ale czy na co dzień żyjemy Ewangelią? Czy żyjemy tak, aby nie tylko mówić, ale własnym przykładem życia dawać innym świadectwo prawdziwej wiary? Często jest to trudne i wymaga od nas rezygnacji z rzeczy, które wydają się nam atrakcyjną alternatywą. Jednak, jak podkreślał o. Janusz, warto iść za Panem Jezusem pod górę, nawet jeśli czasem nogi już będą zmęczone, bo na szczycie góry będzie już widać Poranek Zmartwychwstania.

Rekolekcjonista zachęcał, by wszystkie trudne kwestie, które będą się pojawiać w czasie naszej drogi życia oddawać Panu Bogu. – Obudźmy w sobie świadomość, że Jemu możemy zaufać – mówił. – Wzorem Matki Bożej, która Bogu mówiła zawsze „tak”, która dzięki swojemu „fiat” została włączona w dzieło zbawcze. Nie była to łatwa decyzja, gdyż Maryja decydując się na przyjęcie Jezusa stanęła w obliczu śmierci. Według prawa żydowskiego groziło jej ukamienowanie. Ale dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych i dzięki tej decyzji stała się pierwszą monstrancją Jezusa. Maryja mogła z Jezusem codziennie rozmawiać, przebywać, patrzeć na Niego. My też mamy taką możliwość – w Adoracji Najświętszego Sakramentu. – Zostaw wszystko Bogu, zaufaj Mu, a zobaczysz, że z czasem będziesz umiał rozmawiać z Nim o wszystkim – przekonywał rekolekcjonista.

Jezus stając się człowiekiem, stał się podobnym do nas. Przyszedł, by objawić jak bardzo Bóg kocha człowieka i jak bardzo chce być blisko niego. Tak bardzo Bóg ukochał człowieka, że zrezygnował z chwały nieba, by będąc człowiekiem doświadczyć bólu, trudu, cierpienia i wreszcie śmierci. Co więcej, chcąc być bliżej nas przychodzi do nas podczas Mszy Świętej w kruszynie chleba, żebyśmy mogli jak Maryja mieć go w sercu. Żebyśmy mogli adorować Go w Chlebie Eucharystycznym.

Mamy niezwykły dar – wolność. Jeżeli w wolności zaczniemy współpracować z łaską Bożą, to Bóg zacznie działać cuda w naszych sercach – tak jak działał cuda w życiu Maryi. Wtedy też, pojawią się siły do przezwyciężenia trudności.

Podobnie jak do Maryi, tak i do Józefa anioł skierował słowa: „Nie bój się”. I podobnie jak Maryja, Józef zaufał Słowu Bożemu. Pomimo swoich małżeńskich planów i marzeń, gdy przyszła nowa rzeczywistość stanął na wysokości zadania i otoczył opieką Maryję i Jej nienarodzone dziecko. Wiedział, że nie będzie łatwo, ale czerpał swoją siłę i odwagę z zaufania Bogu.

Wzorem św. Józefa, my także jesteśmy zaproszeni do konkretnych działań: do życia mistyką codzienności, czyli codziennej świadomości, że Bóg jest obecny w naszym życiu oraz do wyznawania Jego obecności przez cały dzień. Ta mistyka codzienności może przybierać różne formy, np. aktów  strzelistych, kierowania pierwszych i ostatnich słów w ciągu dnia do Boga, dziękowania Mu za przebytą noc czy przeżyty dzień lub też w chwilach trudności w westchnieniu: „Jezu, ufam Tobie”. Ojciec Janusz zachęcał nas do praktykowania mistyki codzienności, gdyż tak jak w innych dziedzinach – trening czyni mistrza.

„Nie bój się, zaufaj mi” – mówi Pan. Pierwszym krokiem, aby przyjść na Adorację Najświętszego Sakramentu jest zaufanie Jezusowi, a gdy będzie ufność, wówczas pojawi się i dialog. Dla Boga bowiem nie ma rzeczy niemożliwych.

„Ci, co zaufali Panu, odzyskują siły,
otrzymują skrzydła jak orły:
biegną bez zmęczenia,
bez znużenia idą.” (Iz 40,31)

Grupa Adoracji

Adoracja Najświętszego Sakramentu w Parafii Świętej Rodziny:
– czwartek, godz. 17:00-18:00 adoracja w ciszy i po Mszy św. do godz. 20:00 (Różańcowa modlitwa wstawiennicza przed Najświętszym Sakramentem w I czwartek miesiąca);
– sobota, godz. 19:00-21:00 adoracja w ciszy, z pieśnią i Słowem Bożym;
– pierwsza niedziela miesiąca, godz. 17:00-18:00 adoracja w ciszy i 19:00-20:00 modlitwa uwielbienia śpiewem wraz ze scholą „Zacisze Pana”.